zapowiedzi aktualna szkoła kontakt
17.07-23.08.2014 r.
„Obrazowanie fragmentów rzeczywistości”

Uczestnicy wystawy:
Katarzyna Bąkowska-Roszkowska, Łukasz Gil, Aleksandra Jagielska, Dariusz Mlącki, Piotr Woroniec, Przemysław Suliga, Joanna Zak, Olga Ząbroń, Maciej Zdanowicz



Zajęcia plastyczne które odbyły się 31.07.2014 roku w Galerii Miejskiej ZSP w Rzeszowie





27.06-30.06.2014 r.
"Rysunek z natury"prezentacja rysunków uczniów ZSP w Rzeszowie powstałych na wewnątrz szkolny konkurs.

Rysunek Natalii Bartman, jedna z trzech równorzędnych głównych nagród





Wystawa dorobku pracowni Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie: malarstwo, rzeźba, ceramika,rysunek,grafika,fotografika, projektowanie graficzne.


3.06-15.07.2014 r.
Wystawa prac profesorów i wykładowców Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego






19.05-31.05.2014 r.
"Otwarte drzwi do wyobraźni"


Wystawa prac plastycznych podopiecznych Ośrodka rehabilitacyjno-Edukacyjno- Wychowawczego Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym zorganizowana w ramach obchodów Dnia Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną.




Wychowankowie Ośrodka Rehabilitacyjno -Edukacyjno - Wychowawczego w Rzeszowie to osoby w wieku 0d 3 do 25 lat z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim lub znacznym z niepełno sprawnościami sprzężonymi. W Ośrodku realizują obowiązek szkolny, korzystając jednocześnie z kompleksowej, wielospecjalistycznej terapii. Prezentowane na wystawie prace są efektem uczestnictwa podopiecznych OREW w szeroko pojętej arteterapii/ terapii przez sztukę. Zajęcia artystyczne i plastyczne w pracy z dziećmi i młodzieżą z niepełnosprawnością intelektualną są bardzo ważnym elementem terapii i wspomagania rozwoju. Inspirują one do samodzielnego wysiłku, dostarczają wiele radości podczas kontaktu z materiałem plastycznym. Są też znakomitą zabawą oraz sposobem na odreagowanie napięć psychoruchowych. Wystawa składa się z dwóch części: plastycznej i fotograficznej.
W części plastycznej eksponowane są grupowe i indywidualne prace płaskie i przestrzenne oraz, zajmujące większą część ekspozycji, rysunki szczególnie uzdolnionego plastycznie wychowanka, Grzegorza.
W części fotograficznej ukazane są epizody pracy terapeutycznej, zaangażowanie wychowanków w proces powstawania prac , uchwycone są momenty „radości tworzenia”.
Wykorzystane techniki, które można oglądać to: kolaż, witraż, rysowanie nitką i świecą, malowanie na zmięty papierze, wydrapywanka, filcowanie na sucho, malowanie na zmiętym papierze, papieroplastyka, frottage, decoupage ( na butelkach, drewnie, masie solnej), formy przestrzenne ze słomy, wyroby z gliny.




10.04-10.05.2014 r.
Wystawa prac dyplomowych uczniów ZSP w Rzeszowie








Dyplomy 2014

„Między tradycją a współczesnością” – w takim klimacie tegoroczni absolwenci Liceum Plastycznego oraz Ogólnokształcącej Szkoły Stuk Pięknych wykonali prace dyplomowe, prezentowane na wystawie w Galerii Miejskiej ZSP w Rzeszowie. Wystawa dyplomów jest każdego roku bardzo ważnym wydarzeniem artystycznym zarówno dla absolwentów i pedagogów jak również dla całej społeczności szkolnej. Ze względu na wyjątkową wartość edukacyjną w cyklu średniego kształcenia plastycznego stanowi stały punkt w harmonogramie wystaw Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie.
Praca dyplomowa dająca absolwentom tytuł zawodowy „plastyk” jest ukoronowaniem kilkuletniego okresu kształcenia artystycznego, w którym nieocenioną rolę pełnią nauczyciele poszczególnych przedmiotów artystycznych. Praca pedagogów w szkole plastycznej jest tym trudniejsza, gdyż nie ogranicza się jednie do przekazania wiedzy, ale także do wychowania w duchu moralnych wartości, których urzeczywistnieniem jest szeroko rozumiana sztuka. Nauczyciel, niejednokrotnie sam będąc twórcą, staje się dla ucznia autorytetem, a może nawet duchowym przewodnikiem. W takim procesie nauczania, młody człowiek odkrywa siebie, poznaje swoje predyspozycje i wrażliwość. Na tegorocznej wystawie dyplomów prezentowane są prace absolwentów Zespołu Szkół Plastycznych wykonanych pod kierunkiem pedagogów następujących specjalizacji: techniki graficzne- Jan Krawiec, Damian Sienkiewicz, Blanka Ochalik, Jacek Garbaczewski, reklama wizualna- Krzysztof Wojtowicz, Jan Kamil Jodko, dekorowanie wnętrz- Bożena Krupa, Waldemar Wiśniewski, snycerstwo- Leszek Kuchniak, Kazimierz Nałęcz, metaloplastyka- Radomir Dawidziak, Władysław Walat. Eksponowane na wystawie w Galerii Miejskiej ZSP prace dyplomowe cechuje bardzo duża różnorodność zarówno pod względem tematycznym jak i formalnym, wynikającym z warsztatu i specyfiki materiału. Wydaje się jednak, że tegoroczni absolwenci mając za sobą kilkuletni okres nauki historii sztuki, często szukają inspiracji u dawnych mistrzów. Żywe zainteresowanie secesją w postaci roślinnych i animalistycznych motywów dekoracyjnych, bogatej ornamentyki czy wręcz bezpośrednie inspiracje twórczością artystów takich jak Alfons Mucha, charakteryzują tegoroczne prace z metaloplastyki (np. "Zmysłowy ogród", Rama do lustra", "Głowa nosorożca - trofeum"). Zakorzenione w tradycji są również prace snycerskie inspirowane polską oraz rosyjską sztuką ludową (np. "Cztery pory roku", "Tors kobiecy", "Kołyska dziecięca". Bogate spektrum środków artystycznego wyrazu cechuje także prace wykonane na specjalizacjach reklamy wizualnej i technik graficznych, których twórcy wyszli naprzeciw oczekiwaniom współczesnego świata. Czasami są to projekty interdyscyplinarne z pogranicza malarstwa, grafiki, książki czy rzeźby (np. "Zestaw plakatów reklamujących zdrowe odżywianie - terapia sokowa", "Gra o tron - gra planszowa", "Projekt szaty graficznej 7 okładek do cyklu książek George R.R. Martina pt. Pieśń lodu i ognia"). Zdecydowanie odrębną grupę stanowią prace dyplomowe o specjalizacji dekorowania wnętrz. Przeważnie są to makiety obiektów użytku publicznego zaprojektowane w nowoczesnym stylu z uwzględnieniem funkcji i kompozycji przestrzennej budowli (np. "Projekt wnętrza klubu sportowego", Projekt amfiteatru").
Tak duża różnorodność prac dyplomowych sprawia, że wystawa jest niezwykle interesująca. Dla wielu młodych ludzi to pierwsza możliwość zaprezentowania swoich dokonań na drodze artystycznej kariery.

12.03-5.04.2014 r.
Malarstwo Barbary Hubert
Z CYKLU ARTYŚCI PEDAGODZY RZESZOWSKIEGO PLASTYKA

Barbara Hubert ur. w Rzeszowie, gdzie ukończyła Liceum Sztuk Plastycznych. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie wydział Malarstwo; pierwsze trzy lata w pracowni Profesora Stanisława Rodzińskiego, a następnie w pracowni Profesora Leszka Misiaka, gdzie w 1999 uzyskała dyplom. Aktualnie mieszka, pracuje twórczo oraz jako pedagog w rodzinnym Rzeszowie. Brała udział w ok 40 wystawach zbiorowych, autorka 28 wystaw indywidualnych.



Woda jako symbol życia, nieogarniony żywioł i tajemnica od wieków stanowiła inspirację dla artystów. W przypadku malarstwa Barbary Hubert tematyka marynistyczna wyzwala u odbiorcy odczucie głębi i nieskończonej przestrzeni, przeobrażające widzialny świat w rodzaj metafizycznej rzeczywistości.
Obrazy Barbary Hubert prezentowane na wystawie w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie cechuje, w większości przypadków stały schemat kompozycyjny w postaci morskiego wybrzeża z wyraźnie wyodrębnioną linią horyzontu. Czasami na tle tak zarysowanego pejzażu pojawiają się postacie ludzkie, zawsze jednak niewielkich rozmiarów, potraktowane szkicowo. Te pozornie tylko podobne kompozycje pozwalają autorce na zabawę formą, w której za pomocą prostych środków artystycznego wyrazu, poszukuje najistotniejszych prawd o świecie. Malarstwo Barbary jest syntezą twórczych pierwiastków koloryzmu, spontanicznego abstrakcjonizmu oraz romantyzmu. Wydaje się, że artystka kreuje obrazy za pomocą swobodnych plam barwnych, często uzyskanych przypadkowo, którym następnie nadaje określoną formę i ładunek emocjonalny. Duże płaszczyzny kolorystyczne o zdecydowanie chłodnej tonacji barwnej w połączeniu z gorącymi, rozedrganymi w słońcu niuansami w postaci linii lub drobnych śladów pociągnięć pędzla, potęgują nastrój metaforycznej baśniowości.
Oszczędne w formie kompozycje Barbary Hubert, powstałe w skutek skomplikowanego procesu twórczego, polegającego na stopniowej eliminacji lub addycji poszczególnych elementów, pozostawiają widza z poczuciem pewnego niedopowiedzenia, dozy romantycznej tajemniczości. Szczególne znaczenie w pejzażach artystki ma postać ludzka - drobna, potraktowana syntetycznie, a równocześnie stająca się punktem zwrotnym akcji. Człowiek, często ukazany tyłem na tle bezkresnego morskiego krajobrazu pozostaje samotny i bezbronny w obliczu natury. Jego obecność dynamizuje obraz, zmuszając odbiorcę do szukania ukrytej narracji.
Wystawa w Galerii Miejskiej ZSP to tylko wycinek twórczości Barbary Hubert, ale w dużej mierze ukazujący twórcze ideały i predyspozycje artystki. Jej zamiłowanie do koloru przy równoczesnej spontaniczności i romantycznej wizji świata mogą zadowolić z arówno zwolenników sztuki abstrakcyjnej jak również sztuki figuratywnej i narracyjnej, jeśli tylko konwencji tych nie pojmują zbyt rygorystycznie.

Bernardeta Popek - Olszowa

1.04.2014 r.
W Galerii Miejskiej ZSP odbył się spektakl Sceny Propozycji Uniwersytetu Rzeszowskiego inspirowany malarstwem i wypowiedziami Jerzego Nowosielskiego pt."Dwoistość".Inscenizacja, reżyseria i scenografia Janusz Pokrywka.





26.02-10.03.2014 r.
Do Zespołu Szkół Plastycznych im. Piotra Michałowskiego w Rzeszowie, na siedmiomiesięczny staż, 11. grudnia 2013 roku przyjechała Asystentka Comeniusa. Pochodząca z czeskiej Ostravy, Eliska Dordova jest studentką sztuki na Uniwersytecie w Ostravie.
Asystentka prowadziła zajęcia z języka, kultury i historii tego kraju. Pani Eliska uczestniczyła w zajęciach artystycznych.
Na piętrze galerii Asystentka Comeniusa prezentowała prace swoje i swoich czeskich znajomych




26.02-10.03.2014 r.
Katarzyna Tomczak, Jakub Tomczak, Konrad Koch.
Malarstwo, rysunek i rzeźba



"KORELACJE"

"Korelacje" - pod takim hasłem twórcy młodego pokolenia Katarzyna Tomczak, Jakub Tomczak i Konrad Koch prezentują w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie swój dorobek artystyczny. Korelację, jako wzajemny związek czy nawet pewnego rodzaju współzależność można rozpatrywać na wielu płaszczyznach tradycyjnie rozumianej sztuki. Zarówno w odniesieniu do koegzystencji artystów, jak również w stosunku do treści określonego dzieła sztuki, jego elementów względem siebie i natury, ale przede wszystkim jako wzajemną zależność pomiędzy poszczególnymi dyscyplinami sztuk plastycznych.
Pomimo wspólnego tytułu i przyświecających mu idei, każdy z artystów biorących udział w wystawie w indywidualny sposób podchodzi do pojęcia "korelacji". Inaczej też interpretuje otaczającą go rzeczywistość, często uciekając się do form abstrakcyjnych. Wydaje się, że motywem łączącym twórczość Katarzyny, Jakuba i Konrada jest pierwiastek tzw. nowego modernizmu rozumianego jako język artystyczny i postawa twórcza, która przejawia się w ciągłych poszukiwaniach i eksperymentach.
Twórczość Katarzyny Tomczak koncentruje się głównie wokół postaci ludzkiej, gdyż jak sama autorka określiła ... ciało człowieka jest materią, którą wykorzystuję w syntezie formy przedstawieniowej... Nie tylko jednak fizyczna strona człowieczeństwa interesuje artystkę. Człowiek, jego wnętrze, stany umysłu, pragnienia i rozterki, a także sfera podświadomości ukryta w marzeniach i snach są dla niej niewyczerpanym źródłem inspiracji. Na medium artystycznego wyrazu wybrała Katarzyna rysunek, malarstwo oraz rzeźbę, umożliwiające bliski kontakt z naturą, jak również szeroki wachlarz środków ekspresji. Artystka odwołując się do tradycji sztuki dawnej przedstawia w swoich pracach złożoną sytuację egzystencjalną człowieka współczesnego. Wyolbrzymiając czy wręcz groteskowo przejaskrawiając fizyczne cechy postaci ludzkiej świadomie zbliża się do ikonografii Nowej Figuracji. Stosowane przez Katarzynę środki wyrazu takie jak częste operowanie skrótem czy wydobywanie ekspresji fragmentu dowodzą, że poszukiwania zapoczątkowane w latach 60-tych m.in. przez Teresę Pągowską są nadal żywe i kontynuowane przez twórców młodego pokolenia. Katarzyna Tomczak, której twórczość wyraźnie koreluje z naturą, prezentuje obrazy pełne kinetyzmu, płynnych form, czasem abstrakcyjne a jednocześnie zawsze definiujące obecność w nich pierwiastka ludzkiej egzystencji.
Poszukiwanie nowych form wypowiedzi artystycznej charakteryzuje także twórczość Jakuba Tomczaka. Przełamanie konwencji, które dokonało się w rzeźbie z końcem lat pięćdziesiątych, w postaci odchodzenia od tradycyjnych form i ich wzajemna integracja, umożliwiło artyście stworzenie oryginalnego nurtu rzeźby ekspresyjnej, pozostającej w stałej korelacji z rysunkiem. "Napięcia” oraz „Zależności” to prace wykonane ze stali. Mają szczególne znaczenie dla Jakuba, gdyż wykonał je bez użycia spawarki, tym samym nawiązując do poznanych wcześniej technik kowalskich. Zastosował również śruby, które pozwoliły mu na swobodne kreowanie rzeźby, poprzez dodawanie elementów. Cechą łączącą wszystkie rzeźby artysty jest mobilność – możliwość zmiany ich układu oraz ingerencji w kompozycję. Istotnym elementem wystawy, być może nawet punktem wyjścia dla wyboru przez artystę prac na ekspozycję jest relacja pomiędzy rzeźbą a rysunkiem. Abstrakcyjne rysunki z cyklu „Cienie” ujawniają nową pozycję i wartość, swobodę gestu a także indywidualną ekspresję prowadzenia kreski. Linia uwolniona spod rygoru podłoża wchodzi w trzeci wymiar, materializuje się w postaci kompozycji przestrzennych. W takiej korelacji rysunek staje się terenem działań, miejscem formułowania sensów na poziomie jego fizycznej struktury.
Odmienną postawę twórczą prezentuje Konrad Koch, którego zainteresowania oscylują wokół materii rzeźbiarskiej takiej jak semantyka materiału, wzajemne zależności i oddziaływania brył. Zaprezentowane na wystawie rysunki artysty zdradzają żywe inspiracje kubofuturyzmem i przede wszystkim polskim formizmem. Pełne ekspresji wizerunku postaci ludzkiej, wywołujące u odbiorcy wrażenie wibracji i ruchu, przekraczają granice czasu i dwuwymiarowej płaszczyzny zgodnie z zasadą przestrzennego symultanizmu.
W kompozycjach abstrakcyjnych, bogatych w środki wyrazu, o dużym ładunku emocjonalnym, artysta stara się przedstawiać stany psychiki ludzkiej i ich złożoność. Szczególne miejsce w twórczości Konrada Kocha zajmuje rzeźba. Kompozycja przestrzenna jest dla niego swoistym organizmem, w którym zasadą jest współzależność jego elementów względem siebie i względem przestrzeni. Każda rzeźba powstaje w efekcie skomplikowanego procesu segregacji materii i przeobrażania się form, któremu towarzyszy logika i z góry określona taktyka. Konrad Koch w swoich pracach poszukuje form przejrzystych i z pozoru tylko lapidarnych. Jego sztuka żywo czerpiąca z natury posiada charakter uniwersalny czy może nawet transcendentalny.
Prezentowane na wystawie prace twórców młodego pokolenia łączy głębokie zakorzenienie w tradycji przy równoczesnym dążeniu do odkrywania nowych pokładów artystycznych doznań. Wydaje się, że sztuka jest dla nich, zgodnie z nadal żywą definicją Władysława Tatarkiewicza ... odtwarzaniem rzeczy, bądź konstruowaniem form, bądź wyrażaniem przeżyć - jeśli wytwór tego odtwarzania, konstruowania, wyrażania jest zdolny zachwycać bądź wzruszać, bądź wstrząsać.

Bernardeta Popek Olszowa



7.02-25.02.2014 r.
I Etap Ogólnopolskiego Przeglądu Rysunku Malarstwa i Rzeźby
prezentujące wybrane prace uczniów ZSP w Rzeszowie

7.02-7.03.2014 r.
Rysunki Absolwentów Rzeszowskiego Plastyka




1.12.2013-7.01.2014 r.
Znaki Pogranicza

Warsztaty artystyczne „Znaki Pogranicza”, po raz czwarty odbyły się w zabytkowym zespole pałacowo – parkowym w Hadlach Szklarskich. Wystawa poplenerowa organizowana jest w ramach Karpackich Warsztatów Artystycznych „Znaki Pogranicza” w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie, 10 stycznia o godz. 18.
IV Międzynarodowy plener malarski organizowany przez Stowarzyszenie Promocji Kultury i Sztuki „Pogranicze”, odbył się w lipcu 2013 roku w zabytkowym zespole pałacowo – parkowym w Hadlach Szklarskich w gminie Jawornik Polski. W plenerze wzięło udział wielu wybitnych artyści profesorów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, Toruniu, Wrocławiu, Katowicach i Rzeszowie mi. : Leszek Misiak prof. ASP w Krakowie, Janusz Karbowniczek – prof. ASP w Katowicach, Elżbieta Kuraj- prof. ASP w Katowicach, dr Łukasz Huculak, dr Zdzisław Nitka - pracownicy naukowy ASP we Wrocławiu, Mirosława Rochecka- prof. ASP w Toruniu, Kazimierz Rochecki – prof. ASP w Toruniu, oraz pracownicy naukowi Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego: dr hab. dr Magdalena Uchman, Marek Haba, Piotr Woroniec, oraz wybitni artyści z Łańcuta, Sanoka i Rzeszowa: Jeszy Szerstobitow, Sylwester Stabryło, Jan Szczepkowski, Iwona Jankowska –Kozak, Arkadiusz Andrejkow, Barbara Szal – Porczyńska, Przemysław Pokrywka i wielu innych wybitnych artystów z Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi w tym: Roman Romanyshyn (Ukraina), Romana Romanyshyn (Ukraina) Savchenko Sierhiy (Ukraina), Temo Svirely (Gruzja), David Sharashidze (Gruzja), Dymitry Surynovich (Białoruś), Aleksandr Zabauchyk (Białoruś), Serhij Malishevski (Białoruś). Prezentowane są również prace artystów Słowackich z Preszowa, Koszyc, Bardejowa i Levoczy: Ludmila Lakomá-Krausowá, MikulᚠLovacký, Peter Krupa, Pavol Tarasovič, Renata Tarasovič, Aleksandrer Jazykow.
W trakcie plenerów odbywają się wieczorne spotkania, towarzyszące im wernisaże, pokazy multimedialne i dyskusje o sztuce prowadzone przez wybitnych artystów w większości wykładowców artystycznych uczelni. Plenery są tylko początkiem działań artystycznych. Powstałe na nich prace są prezentowane na całorocznym cyklu wystaw i w katalogu z wystawy. Wystawy organizowane są w różnych miastach Podkarpacia: Rzeszowie, Łańcucie, Sanoku, Krośnie i za granicą we Lwowie na Ukrainie oraz Preszowie i Bardejowie na Słowacji.
Warto podkreślić ponadregionalny charakter przedsięwzięcia gdyż wokół idei zgromadzono środowiska nie tylko polskie i słowackie lecz także ukraińskie, białoruskie. Spotkanie i wspólne działanie artystów z Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi pozwala na przenikanie się trendów w sztuce i z odrębności kulturowych tworzą się formy uniwersalne, zrozumiałe dla wszystkich i ponadczasowe. Artyści tworzą symbole i znaki graficzne naszej kultury, pokazują, określają i wartościują, tworzą mody i trendy. Spotkania artystów ich wzajemna integracja wpływa bezpośrednio na kulturę w kontekście narodowym i ogólnoludzkim. Ponadto artyści poprzez swoją sztukę promują miejsce. Obrazy Pogórza Karpackiego zapisane na płótnach będą wędrować przez sale wystawowe, muzea Europy i świata.

Violetta Błotko





1.12.2013-7.01.2014 r.
Najlepsze Dyplomy 2013

Już po raz czwarty można było ogladać w Galeri Miejskiej najlepsze dyplomy magisterskie i licencjackie Wydziału Sztuki Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Prezentowano prace nominowane, wyróżnione i nagrodzone nagrodą im. Jerzego Panka wybitnego polskiego artysty grafika. Prace obejmują niemal wszystkie dziedziny sztuki: malarstwo, rzeźbę, grafikę, rysunek oraz prace z zkresu projektowania graficznego.

7-30.11.2013 r.





Dni Kultury Chrześcijańskiej
Prezentacja twórczości
Zygmunta Czyża
Leszka Kuchniaka
Uczniów ZSP w Rzeszowie


Zygmunt Czyż

(Ur. 8 sierpnia 1940 w Zachoiniu k. Opatowa. Zm. 26 listopada 2003 w Rzeszowie)- polski malarz, grafik, rysownik, projektant).
Ukończył Liceum Sztuk Plastycznych w Jarosławiu,a następnie w latach 1958-1964 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego w 1964 roku, również w tym roku ukończył trzyletnie Studium Pedagogiczne. Uprawiał twórczość w wielu dziedzinach: malarstwo sztalugowe, grafika warsztatowa, malarstwo architektoniczne, projektowanie witraży, grafika wydawnicza. Był członkiem : Związku Polskich Artystów Plastyków, a w latach 1976 – 1983 członkiem Rady Artystycznej Okręgu Rzeszowskiego„ Societe Internationale des Graveurs sur Bois XYLON w Zurychu, członkiem Ławy Doradczej Międzynarodowej Sekcji Amerykańskiego Instytutu biograficznego ABI-USA. Wielokrotnie notowany w prestiżowych wydawnictwach biograficznych :Who is Who, oraz Man of Achivment. Jest jednym, z najbardziej znaczących linorytników w historii grafiki polskiej, oraz jednym z czołowych przedstawicieli polskiej sztuki Nowej Figuracji.
Zygmunt Czyż posiada wybitne realizacje o tematyce sakralnej – m.in. witraże i ołtarz w Katedrze Rzeszowskiej, witraże oraz cykl obrazów sakralnych w kościele Świętego Krzyża. Wykonał również polichromie w rzeszowskim zamku. W 1996 wskutek wypadku doznał częściowego paraliżu, od tej pory tworzył głównie akwarele, Zmarł w Rzeszowie w 2003 roku. Spoczywa na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie.



Totus Tuus,linoryt 1988



Leszek Kuchniak

Leszek Kuchniak Absolwent rzeźby na krakowskiej ASP w pracowni prof. Bandury. Następnie Studium Scenografii na tej samej uczelni u prof. Majewskiego.
Uprawia rzeźbę , malarstwo i rysunek.
Dotychczas wziął udział w ok. 120 wystawach zbiorowych i ponad 100 indywidualnych w kraju i zagranicą min. w Limburgu (Holandia 1990), Boca Raton i New Yersey (USA 1995), w Brukseli(2009).
Jest laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień. Człowiek Roku 1995 wg American Biographical Institute Inc. ODZNACZONY ORDEREM”ZASŁUŻONY DLA KULTURY POLSKIEJ” MINISTRA KULTURY I SZTUKI. w 2010 r.
PRACE ARTYSTY ZNAJDUJĄ SIĘ W KOLEKCJACH PRYWATNYCH W KRAJU I ZAGRANICĄ A TAKŻE W LICZNYCH GALERIACH I CENTRACH SZTUKI



Św.Franciszek/polichromowane drewno lipowe 3-31.10.2013 r.

Agnieszka Włodarczyk Rułka- grafika, Andrzej Rułka- malarstwo





Emil Polit, Lucjan Kania, malarstwo



Emil Polit II Urodziny, olej na płótnie, Lucjan Kania Nad Wielopolką, akwarela

Na piętrze można było zobaczyć prace dwóch znakomitych twórców, emerytowanych pedagogów rzeszowskiego plastyka, Emila Polita i Lucjana Kani. Wystawa prac artystów uświetniła obchody dnia Edukacji Narodowej.



Święto Edukacji Narodowej w Galerii Miejskiej ZSP

Październik to czas wyjątkowy dla całej społeczności szkolnej. Święto Edukacji Narodowej obchodzone 14 dnia miesiąca to każdego roku ukłon w stronę polskiej oświaty, przede wszystkim zaś nauczycieli, którzy odgrywają bardzo ważną rolę w procesie kształcenia i wychowania młodego człowieka.
W takim też duchu została utrzymana wystawa w Galerii miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie, ukazująca dorobek twórczy artystów pedagogów obecnych: Agnieszki Włodarczyk- Rułki i Andrzej Rułki oraz artystów pedagogów emerytowanych: Emila Polita oraz Lucjana Kani.
Już na początku października miał miejsce wernisaż Agnieszki i Andrzeja Rułków, absolwentów wydziału grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, obecnie nauczycieli przedmiotów artystycznych w Zespole Szkół Plastycznych w Rzeszowie oraz Liceum Plastycznym w Jarosławiu. Zaprezentowane na wystawie grafiki autorstwa Agnieszki i obrazy Andrzeja, różne pod względem techniki i stylu, ukazują dwa odmienne spojrzenia na rzeczywistość. Prace malarskie inspirowane zapewne XX- wiecznym ekspresjonizmem cechuje zdecydowana plama barwna, często w dysonansowych zestawieniach oraz wyraźna faktura wzbogacona poprzez mieszanie farby olejnej z różnego rodzaju tworzywami. Grafiki Agnieszki Rułki, w przeciwieństwie do mocnych i ekspresyjnych obrazów jej męża, reprezentują styl odmienny - spokojny i harmonijny, niejednokrotnie inspirowany drobnymi formami organicznymi czy może nawet tonami muzycznymi. Motywem łączącym dorobek obojga artystów jest pierwiastek abstrakcyjny dominujący we wszystkich kompozycjach.
Druga część wystawy, której wernisaż uświetnił uroczystość z okazji Dnia Edukacji Narodowej, to dzieła wybitnych i zasłużonych artystów - pedagogów emerytowanych: Emila Polita i Lucjana Kani. Artyści wiele lat życia poświęcili pracy dydaktycznej w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Rzeszowie, wychowując w duchu tradycyjnie rozumianej sztuki, kolejne pokolenia.
Obrazy Emila Polita zaprezentowane na wystawie to kompozycje figuralne, głównie sceny rodzajowe, których głównymi bohaterami są dzieci grające na instrumentach muzycznych. Kompozycje te zostały utrzymane w typowej dla artysty kolorystycznej konwencji, którą cechuje wyjątkowa wrażliwość na barwę. Taką też subtelność posiadają obrazy i akwarele Lucjana Kani przedstawiające głównie podrzeszowskie pejzaże. Akwarele, w których artysta ukazuje za pomocą niezliczonych plam barwnych stany przyrody, zmieniające się pory roku a nawet pory dnia, wprowadzają odbiorcę w klimat namalowanej rzeczywistości. Co więcej przywodzą na myśl dziecięce wspomnienia, a nawet wymarzone obrazy i wizje ukryte w podświadomości.
Wystawa łącząca dorobek artystyczny dwóch pokoleń pedagogów pokazuje odmienne postawy twórcze, tradycyjny i nowoczesny sposób podejścia do tworzywa jakim jest malarstwo. Jest również formą podziękowania dla nauczycieli za wielki wysiłek włożony
w edukację młodego człowieka.

Bernardeta Popek - Olszowa 2-28.09.2013 r.

Po wakacyjnejnej przerwie na inauguracje nowego sezonu wystawienniczego można było obejrzeć dwie interesujące wystawy



Swoje prace rzeźbiarskie i malarskie prezentował
Andrzej Pęckowski

Uczeń Liceum Plastycznego w Sędziszowie, późniejsze PLSP w Rzeszowie. Absolwent Liceum Plastycznego w Jarosławiu.Studiował na ASP w Krakowie, dyplom z rzeźby w pracowni prof. Jerzego Bandury.

Druga wystawa to prezentowała prace trójki młodych artystów,
absolwentów ZSP im. Piotra Michałowskiego w Rzeszowie obecnie studentów ASP w Krakowie.
Pauliny Stasik
Mateusza Maliborskiego
Karola Szczura


Koloryzm kontra "gender" w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie.

Dwa pokolenia artystów reprezentujących zupełnie odmienny światopogląd artystyczny wystawiło swoje prace w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych w Rzeszowie. Otwarcie wystawy miało miejsce w dniu 2 września 2013 podczas uroczystej inauguracji nowego roku szkolnego. Komentarze, uśmiechy, zdziwienie, a nawet niechęć i oburzenie to tylko niektóre reakcje towarzyszące odbiorcom podczas pierwszego kontaktu z obrazami. Co wywołało tak skrajne emocje? Nietypowe zestawienie artystów? Kontrast zaprezentowanych prac pod względem formalnym? Wydaje się jednak, że to przede wszystkim szok kulturowy i tematyczny, z którym miejscowa społeczność zetknęła się w Galerii Miejskiej po raz pierwszy.
Dysonans prezentowanych na wystawie prac budzi tym większe zdziwienie, że wszyscy artyści, zarówno pan Andrzej Pęckowski reprezentujący tradycyjny model malarstwa, jak również awangardowi twórcy młodszego pokolenia: Paulina Stasik, Mateusz Maliborski i Karol Szczur są absolwentami i studentami tej samej uczelni artystycznej - Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Czyżby różnica kilkudziesięciu lat tak diametralnie zmieniła sposób kształcenia oraz podejście artysty do sztuki?
Pierwszy z wymienionych twórców Andrzej Pęckowski uzyskał dyplom z rzeźby w pracowni prof. Jerzego Bandury. Nie tylko jednak rzeźbę ale przede wszystkim prace malarskie artysty można obejrzeć na piętrze w Galerii Miejskiej ZSP. Andrzej Pęckowski zaprezentował malarstwo pejzażowe, które wynika z jego zainteresowań twórczych. Motywem przewodnim obrazów są miejsca szczególne dla historii i kultury Podkarpacia jak np. Wiśniowa czy Borek Stary. Malując wszystkie kompozycje w plenerze wypracował indywidualną koncepcję obrazu budowanego kolorem. Swą malarską strukturę konstruuje w oparciu o doświadczenia impresjonistów i świadomość kolorystów. Obrazy Andrzeja Pęckowskiego o jasnej, delikatnej tonacji barwnej, radosne światłem, lekkie w podejściu do interpretowanej natury są często swobodnym jej echem. Malarstwo artysty cechuje harmonia kompozycji wynikająca z porządku moralnego, czego często brakuje u twórców młodego pokolenia. Nie chodzi tu jednak o pochwałę koloryzmu jako jedynej słusznej drogi malarskiej ale o sposób rozumienia pojęć "sztuka" i "artysta" we współczesnym świecie.
Czym zatem jest owa sztuka i czego oczekuje od niej dzisiejszy człowiek? Pytanie postawione w kontekście obecnej wystawy może okazać się niezwykle skomplikowane. O ile przez pryzmat tradycyjnego kanonu sztuki opartego na platońskim "mimesis" można rozpatrywać jeszcze twórczość Mateusza Maliborskiego czy Pauliny Stasik, którzy łączą tradycyjny sposób odwzorowywania natury z nowoczesną, często hiperrealistyczną formą, to obrazy Karola Szczura zaskakują i budzą wiele wątpliwości. Utrzymane w popartowskiej konwencji kompozycje zaprezentowane na wystawie niejednokrotnie przekraczają granicę dobrego smaku. Również pod względem formalnym niewiele jest tu prac odkrywczych i interesujących artystycznie. Braki warsztatowe Karol Szczur próbuje ukryć pod maską kontrowersyjnej tematyki gender, czyli kulturowo rozumianej płciowości, będącej echem i w pewnym sensie kontynuacją założeń sztuki krytycznej lat 90. Tym samym twórca wpisuje się w kanon tzw. antysztuki, która w sposób świadomy neguje wszystkie tradycyjne wartości.
Karol Szczur na środek artystycznego wyrazu wybrał malarstwo, zawsze jednak poprzedzone fotografią, za pomocą której kreuje świat dewiacji seksualnej, oscylujący pomiędzy transseksualnością, hermafrodytyzmem i drag queen czyli formą transwestytyzmu, w którym mężczyzna upodabnia się strojem i makijażem do kobiety. Artysta za pomocą fotografii tworzy wystylizowane portrety, noszące jaskrawe znamiona homoerotycznej dwupostaciowości - kobiecości i męskości, "pozornie" tylko odmiennych płci. Ostatni etap pracy to obraz, wykonany na podstawie gotowej fotografii, w którym za pomocą środków malarskich autor udowadnia, że tożsamość płciowa człowieka nie wynika z natury, tylko z kultury, jest wymysłem, fantazją czy nawet chwilową zachcianką. W związku z tym jest prawie całkowicie plastyczna i może być kształtowana w procesie wychowania. Reprezentowana przez Karola Szczura "antysztuka" jest zatem narzędziem zdeklarowanej walki o interesy ateistycznej ideologii gender.
Zestawione na wystawie w Galerii Miejskiej Zespołu Szkół Plastycznych prace Andrzeja Pęckowskiego, Pauliny Stasik, Mateusza Maliborskiego i Karola Szczura, wykazujące tak duże zróżnicowanie pod względem formalnym i tematycznym, skłaniają do refleksji nad kierunkiem rozwoju współczesnej sztuki. Jaka powinna być owa sztuka - odkrywcza a jednocześnie zakorzeniona w tradycji czy świadomie rezygnująca z piękna, płytka i szukającą bezmyślnego poklasku? Z pewnością rację miał Albert Camus, który napisał, że: Sztuka nie dlatego jest wielka, że jest rewolucyjna, ale dlatego jest rewolucyjna, że jest wielka.

Bernardeta Popek - Olszowa



Andrzej Pęckowki



Mateusz Maliborski


Karol Szczur


Paulina Stasik